Fenomen niezwykłej popularności klasycznych gier komputerowych niektórych może nieco dziwić, choć nie jest to moim zdaniem usprawiedliwione. Co sprawia, że gry mające przestarzałą grafikę i kilka ładnych lat na karku, gry które ukończyło się już kilka razy, nadal wciągają nas na długie godziny ? Na pewno łączą się z tym w dużym stopniu wspomnienia, jakie mamy z daną grą. Gry, przy których za młodu spędzaliśmy całe dnie nie bacząc na niekończące się uwagi ze strony rodziców na temat okularów i zniszczonych oczu na pewno znacznie głębiej siedzą nam w pamięci niż kolejny hit, który pojawił się na półce i poza standardową rozgrywką serwuje nam grę lepszą tylko o superrealistyczną grafikę. I w tym momencie wychodzi na wierzch fakt, że w grach wcale nie chodzi o to, która ma lepszą grafikę, która więcej efektów specjalnych, tylko po prostu o grywalność - im więcej godzin jesteśmy w stanie poświęcić na jedno "posiedzenie" przy grze, tym pewniejsze jest, że niebawem do niej wrócimy. I w tym właśnie tkwi przewaga gier klasycznych - one mają duszę, grywalność i do nich się właśnie wraca, a nie do "hiciorów" sprzed miesiąca.